FONDO

martes, 4 de noviembre de 2014



O CASTELO DO…    
 

           Desde fai días, historias de terror sobre castelos cheos  de pantasmas
 e outros amigos e amigas acompañaron as nenas e nenos  para preparar a visita
                                             “ao  Castelo  DO  MEDO“
                                
Un castelo cheo  dende o tellado ata as portas,
     “de moito, moito medo…, ¡¡¡de moitisiiiiiiiimoooo medooooo”!!!

 ¡¡¡ UN  DOS LUGARES  DE MÁIS  MEDO  DO MUNDO !!!

  A revista “TIME” o colocou entre os 10 lugares máis asombrosos do planeta…
                   
   Un castelo cheo de cuartos escuros….  nos que os seus habitantes non limpan, nin ordean. No que as arañas medran polos recunchos e as voces dos pantasmas, mesmo parecen sair das paredes…. e asustan sen parar… ¡Uuuuh, Uuuuh, Uuuuh!

    No percorrido polo “CASTELO DO MEDO”,  no que se podía visitar despois de  camiñar o pasadizo e  cruzar pola ponte:  a cociña, o salón de banquetes, a biblioteca, a sala de xogos, o pasadizo secreto, o vestidor, o laberinto e mesmo
a súa  marchosa e especial  discoteca.

    As nenas e nenos foron guiados para  descubrir e coñecer o  único e singular castelo  do MEDO  polo…  “MAIORDEMO”   dos “ CONDES   DO   CASTELO   DO   MEDO ”  que  acompañou a cada grupo e lles fixo unha visita guiada, na que perdian os medos pouco a pouco polos corredores e cuartos do mesmo…

Ollade o video da nosa visita  “O CASTELO DO MEDO” ,  descubride o ben que o pasamos e onde deixamos os nosos  medos.

Recursos  de axuda  para escorrentar o medo da cativada, dende unha merenda mostruosa hasta unha morea de contos….

Click to play this Smilebox slideshow
Create your own slideshow - Powered by Smilebox
Free digital slideshow customized with Smilebox




     Agradecer as familias, mestras/e, ANPA Castelao e amizades as axudas e colaboración na organización e celebración desta festa do “SAMAIN  2014”.
 ¡ Foi cansado e longo, pero valeu a pena !

¡ Moitas e asustas  grazas  das pantamas  e outros amig@s, para tod@s !

martes, 21 de octubre de 2014


Bastan cinco palabras –niña, bosque, flores, lobo, abuela - para que cualquier persona de nuestra sociedad evoque y responda,  es el cuento de :      
                         
                          “Caperucita Roja”.
                                                                    Gianni Rodari

¡¡¡ BENQUERIDAS AMIGAS E AMIGOS  !!!

Xa voltei das miñas vacacións coas maleta
 E os  petos cheos de libros, música, contos, lerias,
 xogos,  enredos,  e  agarimos .

O venres día 17 de outubro espero  saudarvos;

 xa que inaguramos a nova andaina de miña biblioteca Con contos lidos de:

  “Carapuchiñas de cores”

           que podemos atopar no libro de Bruno Munari “Carapuchiña, verde amararela, azul e branca”  Ed. Anaya.

Dende  a  semana vindeira semana xa empezarei a invitarvos  a ler, consultar, aprender e prestarvos libros  da miña

                             "BIBLIOTECA"


BICOS E AGARIMOS ,

POLO MAR,  A TERRA E  O VENTO DA VOSA AMIGA,

"A ESTRELA XELA"

   

  
Con esta carta de benvida a nosa amiga, “A ESTRELA XELA”, invitounos a coñecer e disfrutar dos contos das “CARAPUCHIÑAS DE CORES”, que nos leron as súas  amigas e amigos das escola.

Ollade o video para coñecer  a animación á lectura  das “Carapuchiñas de cores” coa canción de carapuchiña de fondo na lingua inglesa (clic no botón de play)





Libros de “CARAPUCHIÑAS “  que temos na biblioteca para prestarvos ou que podedes atopar nas  bibliotecas públicas ou nas librerías.      



Tamén  se poden  ver algúns destes contos e outros de carapuchiñas en video en internet escribindo o título,
e no  acceso que atopades  no blog  amangamiga, 

“CUENTOS PARA VER E LEER”


E PARA REMATAR O CONTO E O XOGO DIXITAL DE “LACITO ROJO”  EN FORMATO LIM: 

           

jueves, 2 de octubre de 2014

PERIODO DE ADAPTACIÓN

 “…O PERIODO DE ADAPTACIÓN”  


"A meta principal da educación que as nenas e os nenos que sexan capaces de facer cousas novas non simplemente de repetir o que outras xeracións fixeron; ser persoas creativas, inventoras e descubridoras, únicas. A segunda meta da educación é a de formar mentes que sexan críticas e tolerantes, que poidan verificar e non só aceptar todo o que se lles ofrece".  

JEAN PIAGET (Psicólogo suízo).


Recomendámoslle a lectura deste libro que está na Biblioteca do centro: 

¿POR QUE TENGO QUE IR A LA ESCUELA?: CARTAS A TOBIAS


Compartir tamén con todas e todos  2  pequenos contos:

 “UN PUÑADO DE BOTONES” e “UN PUÑADO DE BESOS”  para a reflexión sobre a diversidade de familias e nenos/as que nos atopamos na actualidade na sociedade e tamén na escola, e que nos invita a tod@s a ser tolerantes e flexibles no día a día.

                  
                                                                                                  



  Non está todo conseguido pero estamos no bo camino para navegar polos mares de aprender, coñecer, crear, descubir, vivir, convivir


Agradecer a tódolas  ” familias do alumnado” a colaboración e bo facer no tempo de adaptación á escola do seus fillos e fillas.






*Se pinchan nas imaxes poderán ver as fotografías en tamaño grande

lunes, 15 de septiembre de 2014

XUNTANZA DE BENVIDA COAS FAMILIAS CURSO 2014-2015

EDUCAR...

Educar é o mesmo 
que porlle un motor a unha barca. 
Hai que medir, pesar, equilibrar,
e pór todo en marcha.

Pero para iso: 
Un ten que levar na alma 
un pouco de mariño, un pouco de pirata, 
un pouco de poeta, sorrisos, agarimos, sorpresas
e un quilo e medio de paciencia concentrada.

Pero é consolador soñar, mentres un traballa, 
que  nese barco ese neno esa nena: - 
irá moi lonxe pola auga. 

Gustaríanos soñar que ese navío 
levará a nosa carga de palabras,  emocions e sentimentos  
cara a portos distantes, 
ata illas afastadas.

 Adaptación do poema de GABRIEL CELAYA, recollido na programación didáctica. 



8 DE SETEMBRO DO  ANO 2014  ----XUNTANZA DE BENVIDA COAS FAMILIAS 


Nota: Ollade este video que nos gustaría compartir con tod@s vos.
Unha  pequena reflexión para os que temos a responsabilidae e a sorte de...

“EDUCAR”


* Para poder viualizalo con subtítulos en español, deben pinchar no seguinte enlace:




domingo, 29 de junio de 2014

BOA TRAVESÍA


"TODO O QUE SEI......APRENDINO NA ESCOLA DE EDUCACIÓN INFANTIL"




“Siendo ya anciano me di cuenta que ya se la mayor parte de lo que hace falta para vivir una vida plena, que no es tan complicado. 


Lo sé. Y lo he sabido desde hace mucho, muchísimo tiempo. Aquí está mi credo: 


Todo lo que hay que saber sobre cómo vivir y qué hacer y cómo debo ser lo aprendí en la escuela de Educación Infantil.


La sabiduría no estaba en la cima de la montaña de la universidad, sino allí, en el arenero, en el patio de la escuela...en los rincones..en la hora de la merienda... Estas son las cosas que aprendí:



Vuelve a poner las cosas donde las encontraste
Limpia siempre lo que ensucies.
Pide perdón cuando lastimes a alguien. 
Lávate las manos antes de comer. 
Sonrójate. 
Vive una vida equilibrada. 
Aprende algo y piensa en algo. 
Dibuja, pinta, canta, baila, juega y trabaja cada día un poco. 
Duerme la siesta. 
Cuando salgas al mundo, ten cuidado con el tráfico. 
Tómate de las manos y no te alejes. 
Permanece atento a lo maravilloso. 



Recuerda la pequeña semilla en el vaso, las raíces bajan y la planta sube y nadie sabe realmente cómo ni por qué, pero todos somos asi.



Los peces de colores, los ratones blancos e incluso la pequeña semilla del vaso, todos mueren y nosotros también.



Recuerdo una de las primeras palabras que me enseñaron, una muy grande: MIRA.



Todo lo que necesitas saber estába allí, en alguna parte de la Escuela Infantil.... La regla de oro, el amor y la higiene básica. ´La ecología y la política, la igualdad y la vida sana.



Toma cualquiera de esos ítems y tradúcelo en términos adultos sofisticados y aplícalo a tu vida familiar o a tu trabajo, a tu gobierno o a tu mundo y se mantendrá verdadero, claro y firme. 



Y aún sigue siendo verdad, no importa cuán grande seas, "que al salir al mundo es mejor tomarse de las manos y no alejarse demasiado»".


...

ASI ESPERAMOS QUE NOS LEMBREN...

BOA TRAVESÍA TRASNOS E CONFETIS


FOI UN PLACER PODER FORMAR PARTE DOS 

VOSOS PRIMEIROS ANOS DE VIDA


*Lembrámoslles que o o  novo curso escolar empeza o 1 de setembro, que a xuntanza de benvida será o día 8 de setembro ás 17,00 horas, e que a actividade escolar para o alumnado empeza o mércores 10 de setembro

FELICES VACACIÓNS A TODAS/OS;  E MOITOS BICOS POLA TERRA, MAR E AIRE...

viernes, 13 de junio de 2014

OS AMIGOS E AMIGAS DA LUZ

A NOSA AMIGA,

A “ESTRELA XELA”


A PIQUES DE REMATAR O CURSO ESCOLAR QUISO AGASALLARNOS CUN  “ÚLTIMO CONTO MÁXICO” ANTES DEPECHAR A  SÚA BIBLIOTECA
E MARCHAR DE VACACIÓNS DE VERÁN.
·        FOI  O VENRES 6 DE XUÑO  NA SALA DE MÚLTIPLES.
NENAS, NENOS, MESTRAS E FAMILIAS
POR GRUPOS DISFRUTARON E SE EMOCIONARON
CO CONTO DOS“AMIGOS DA LUZ”.

·        OLLADE AS FOTOS E LEMBRADE A “MAXIA” QUE MERCEDES, EMILIANO E SERGIO  FORON QUEN DE CREAR COA LUZ…

¡¡¡ ADEUS, ATA SETEMBRO!!!
 BO, SOLEADO E LONGO VERÁN
CHEO DE CONTOS, LERIAS, XOGOS E ENREDOS
 POLO MAR A TERRA E O AIRE.

 

BICOS E AGARIMOS DA VOSA AMIGA

“ A ESTRELA XELA”



jueves, 5 de junio de 2014

PSICOMOTRICIDADE



 Os obradoiros propician a interelación das nenas e nenos a través de actividades en pequeno e gran grupo e fomentan a sua autonomía. 




No obradoiro de psicomotricidade tentamos que a través das experiencias de exploración, manipulación, coordinación, etc., que lles proporcina a acción corporal, vaian construindo e asimilando o seu esquema corporal, chegando á adquisición de capacidades mentales, síntese, abstracción e simbolización. 



    Neste obradoiro potenciamos a espontaneidade das bolboretas, arañas, peixes, caracois, trasnos e confetis, a partir dun material e mediante propostas abertas nas que  poidan intervir libre e creativamente.


"La práctica psicomotriz educativa y preventiva es una práctica que acompaña las actividades lúdicas del niño. Está concebida como un itinerario de maduración que favorece el paso del placer  de actuar al placer de pensar y permite que el niño se asegure frente a las angustias"

(Bernard Aucouturier, Los fantasmas de acción y la práctica psicomotriz)