CHEGADO ESTE MOMENTO!!!

     Rematado o curso escolar, feitas as oportunas despedidas, desexarvos unhas FELICES  VACACIÓNS!!! 
   Vémonos en setembro, momento de encontros e coas enerxias renovadas. 
   Mentras tanto...
         como tódolos dias sae o sol,
           non esquezades disfrutar dalgunha posta de sol!!!

                                             

¡ A MERGULLARSE NUN MAR DE CORES! AULA DE ESTIMULACIÓN SENSORIAL

Había unha vez unha cova máxica que se atopaba nunha pequena aula da nosa escola. Un día todos xuntos decidimos que íamos traballar un bonito proxecto adicado ao mar.

Nesta cova máxica experimentamos con todo tipo de materiais, texturas, cores, tonalidades e sensacións. xogamos coas luces e a escuridade que existe en toda cova. Tocamos e enrugamos papeis, coma se foran algas mariñas debuxamos peixes na area da praia e mesmo fixemos auga de moitas cores.

Toda unha diversión que plasmamos nun bonito mural que decoramos entre todos.

Como xa está chegando o verán queremos que vexas este video

¡e que te mergulles con nós nun mar de cores!

                                           

SAIDA O ACUARIO DO GROVE

Despois de moito traballo, ¡CHEGOU O DÍA!!, o 2 de Marzo saimos ao Acuario do Grove!

Con moita ilusión subimos ao bus e saimos cara o noso destino…despois dunha hora, e moito preguntar cando chegamos profeee!, cando chegaaamosss!…por fin chegamos!!!!!

Baixamos do bus e despois dunha rica merenda e coa barrigola chea fomos de aventura ao fondo mariño. Cada grupo coa súa mestra fóronnos ensinando: AS BATEAS, AS MORENAS, O TIBURÓN TORO,…cos nosos dedos curiosos tamén nos deixaron tocar ESTRELAS DE MAR, PEPINOS DE MAR!! FOI XENIAL, PASÁMOLO EN GRANDE!!

Logo da visita despedimosnos dos guias, e voltamos subir ao bus, VAIA SONECA BOTOU ALGÚN E ALGUNHA, JIJIJI!!

VOLTAREMOS!!!

        

PRÓXIMA VISITA AL COLEGIO CELSO EMILIO Y POSTERIOR REFLEXIÓN

El próximo jueves 14 de junio vamos de visita al colegio Celso Emilio para compartir momentos de juego y de merienda con nuestros futuros compañer@s, para agradecerle su hospitalidad estamos preparando unos detallitos, PERO GUARDARNOS EL SECRETO, ES UNA SORPRESA!!!.

REFLEXIONEMOS!!! Hace ya muchos años, le preguntaron a Loris Malaguzzi cómo vivían niños y niñas el paso de las escuelas infantiles de Reggio Emilia, a la escuela primaria; y acerca de lo que consideraba necesario revisar en la educación obligatoria.

Su respuesta sigue vigente, más de veinte años después:  

“Entre la enseñanza infantil y la enseñanza primaria, debería haber una continuidad dialéctica. En todo caso, nuestros alumnos tienen las herramientas imprescindibles para aprender, el gusto y el interés por hacerlo y un saben utilizar el propio pensamiento, la reflexión personal, para resolver los interrogantes que se les presenten.

Si la escuela obligatoria, primaria, les permite exteriorizar toda la carga creativa que llevan dentro, niños y niñas la exteriorizarán en la escuela, de lo contrario acabarán exteriorizándola en otros entornos.

Sería deseable que la escolarización obligatoria pusiera más énfasis en el concepto «aprender», desde la óptica del alumno, que en el de «enseñar».

El aprendizaje, basado en la autonomía y en el placer del descubrimiento, es un deseo de todos los niños, pequeños y mayores.

Los altos índices de fracaso escolar tienen mucho que ver con esa pedagogía transmisiva que anula el protagonismo y la personalidad de los niños y niñas.

Los alumnos mayores están cansados de ese modelo de escuela; es necesario construir para ellos una escuela más amable.

Y con este deseo de una escuela más amable para los “alumnos-niños” (conceptos inseparables, para Malaguzzi), apuesto por una escuela intercultural y tengo el convencimiento de que en la formación del profesorado, ha de haber una reflexión permanente sobre cómo aprenden los niños/as, como darles espacio para que sean nuestros guías; y cómo hacerlos verdaderos protagonistas de la experiencia educativa”.

                                                 Reflexión  final

“Los niños me enseñaron lo que les podía enseñar 

y esa fue la dirección que tomé”

Loris Malaguzzi –Fundador de las Escuelas de Reggio Emilia en Italia

...UNHA AVENTURA NO TEATRO!!!

  A través das divertidas peripecias de Bobo, 

unha cria de pingüino,

 a compañia de teatro Periferia, 

aborda con certo toque de humor,

 o dificil tema ó que se enfrenta unha criatura,

 coa chegada dun novo membro á famila. 

Aquí tedes unha pequena mostra, somos un público exigente pero moi agradecido!!!

This free digital slideshow made with Smilebox

O NOSO AMIGO CIENTÍFICO VEU DE VISITA

Aproveitando que KAIS voltou da súa viaxe ó Polo Norte,   mergullámonos nun mar lonxano, moi lonxano

onde descubrimos da sua man os segredos do xeo.

Como agasallo tróuxonos un álbum fotográfico sobre as aventuras vividas embarcado no fermoso barco científico.

Despois de mollarnos con moita ledicia chegamos a conclusión 

de que o xeo pesa moito pero sempre flota e

 que se lle engadimos sal, e contamos cento e unha vinte, nácenlle unhas vetas que trazan o camino polo que se derrite. Para mostra un botón!!!

Free slideshow design personalized with Smilebox Un placer disfrutar da tua visita, esperamos a tua volta

COS TRES AGASALLOS DA "ESTRELA XELA"

Con estes tres agasallos a “ESTRELA XELA “ pecha a súa biblioteca ata setembro. Ten que revisala  e ordeala antes de marchar de vacacións. Pero seguro que nos sorprenderá con novos libros e propostas para o vindeiro curso escolar.

AGASALLO Nº1     

                                    UN CONTO DE BOCA,

PARA LER, CONTAR, ESCOITAR E VOLVER A CONTAR…

                            

CARAPUCHIÑA MARRÓN

PRETO DA CASIÑA DE CHOCOLATE, NA RÚA DO TURRÓN,

VIVÍA UNHA NENA --- “CARAPUCHIÑA MARRÓN”--.

TODA A RÚA TIÑA ARRECENDO A “MARRÓN GLASSE”,

A CHOCOLATE E MESMO A PASTEL.

O  PAI DE CARAPUCHIÑA MARRÓN ERA PASTELEIRO

E FACÍA BOMBÓNS, TORTAS DE CHOCOLATE,

GALLETAS, XEADOS , GALDRUMADAS  E TAMÉN TURRÓN.

UN DÍA  DE INVERNO QUE NON FACÍA SOL,

“CARAPUCHIÑA MARRÓN” SAÍU O BALCÓN.

VEU VOANDO UNHA ABELLA E NO CÚ LLE PICOU

---¡ NON SON UN PASTEL E TAMPOUCO UN BOMBÓN!-

BERRABA CARAPUCHIÑA MARRÓN DENDE O SEU BALCÓN.

AS NUBES ESCOITARON BERRAR A CARAPUCHIÑA  MARRÓN.

---¡NON SON UN PASTEL E TAMPOUCO UN BOMBÓN!-

E DA RISA QUE LLES DEU PUXÉRONSE A CHOVER

XEADOS DE CHOCOLATE E TAMÉN PINGAS DE MEL.

A XENTE QUE PASABA POLA RÚA DO TURRÓN

BUSCABA DE ONDE VIÑAN OS BERROS,

MIRANDO PARA O BALCÓN,

POLO QUE, ESBARRABAN E CO CÚ DABAN NO CHAN.

XA POSTOS, SENTÁBASE A COMER

A CHOIVA XEADA E AS PINGAS DE MEL.

… E AÍNDA QUE A VÓS VOS POIDA PARECER MENTIRA,

O CONTO DA CARAPUCHIÑA MARRÓN

QUE EMPEZABA NA RÚA DO TURRÓN,

CANDO CARAPUCHIÑA BERRABA NO BALCÓN

E CHOVEU  CHUVIA DOCE,

POR HOXE, ¡XA REMATOU¡

Este conto da ·CARAPUCHIÑA MARRÓN”  foi un agasallo  as nenas e nenos da “EEI CRISTO DA VICTORIA”

para o seu proxecto de Fomento do Galego que fixeron a partires do libro de Bruno Munari

“CARAPUCHINAVERMELLA, VERDE,AMARELA, AXUL E BRANCA”

e que está editado en galego pola Editorial Anaya.

http://www.sole.com/motor.php?id_seccion=3&subsec=44&id_libro=2362&ense

                AGASALLO nº2         

Segundo PACO OBRIL escritor e creador de fantasias,  os contos teñen “DONS”  que fan que nos gusten, nos lembren outas persoas, que nos leven de viaxe, que nos fan pensar, soñar, coñecer, falar, imaximar…

Escribe PACO ABRIL que os “DONS” máis coñecidos dos contos, tanto dos que se len, como dos que se  contan ou se  crean son:

·        O DON DO AGARARIMO…

·        O DON DO CONSOLO…

·        O DON DA PALABRA …

·        O DON DE FACER PENSAR…

·        O DON DE IMAXINAR…

·        O DON  DE QUERER SABER …

·        O DON DE IDENTIFICARSE CON…

·        O DON DE CONTAR E CONTAR…

·        O DON DE COMPARTIRLOS

·        O DON DE QUERER MAÍS

·        O DON DE SOÑAR…

·        O DON DA EMOCIÓN …

·        O DON DO MEDO….

·        O DON DE LEMBRAR…

·        O DON DE DESCUBRIR…

OS “DONS DOS CONTOS” PODEMOS RESUMILOS NUN,  SI OS POMOS PRETO DO CORAZON E DAS EMOCIÓNS

“…. CONTAR E CONTAR E O CONTO DE NUNCA

    ACABAR,  E SEMPRE VOLTAR A CONTAR”

http://literatura.gretel.cat/sites/default/files/textopacoabril.pdf

Paco Abril, cóntanos en “Apuntes para una teoría del contar”

que o que realmente lles gusta as nenas e nenos son os contos contados con gañas, cheos de emocións, os cantados co corazón.

                                             AGASALLO Nº3        

Algúns enlaces para atopar contos diferentes, contos con “DONS”

 CONTOS ESCRITOS E DISEÑADOS CON AGARIMO, PENSANDO NAS

NENAS E NENOS DAS PRIMERAS IDADES E TAMÉN NOS MAIORES

EDITORIAL PINTAR E PINTAR.: http://www.pintarpintar.com/index.php?s=editorial

EDITORIAL OQO: http://www.oqo.es/

EDITORIAL KALANDRAKA: http://www.kalandraka.com/

EDITORIAL KOKINOS: http://www.editorialkokinos.com/

EDITORIAL SIETELEGUAS: http://sieteleguas.es/

EDITORIAL S.M.: http://www.grupo-sm.com/inicio.asp

EDITORIAL GALAXIA: http://www.editorialgalaxia.es/

EDITORIAL XERAIS: http://www.xerais.es/cgi-bin/index.pl

EDITORIAL JUVENTUD: http://www.editorialjuventud.es/

EDITORIAL CORIMBO: http://www.corimbo.es/

EDITORIAL COMBEL: http://www.combeleditorial.com/

Cando visitedes  nas vacacións  feiras do libro e librerías , os  libreiros poden aconsellavros na elección de libros   con “DONS”   

para grandes e pequenos.

                  A VOSA AMIGA,

                                 “A ESTRELA XELA”

                   DESPÍDESE DE NENAS, NENOS, FAMILIAS E MESTRAS:

¡¡CUN CONTO NA BOCA, PARA CONTAR

OTRO NA ORELLA, PARA ESCOITAR

E UN LIBRO NA NAN, PARA GARDAR!!

¡ ¡BOAS E LONGAS VACACIÓNS DE VERÁN CON LIBROS E SOL!!